RECENSIE: Sophie Hunger – Supermoon

April 24, 2015 - Supermoon

recensie cijfer 2015-04-24
De Zwitserse singer-songwriter Sophie Hunger, die eigenlijk Émilie Jeanne-Sophie Welti heet, groeide als diplomatendochter op in Zwitserland, Engeland en Duitsland . Deze kleine globale reis in haar jeugdjaren is iets waar ze tegenwoordig bij het schrijven outpost haar nummers wel profijt uit haalt. Ze vertolkt en componeert haar muziek onder andere in het Engels, Frans, Duits en Italiaans.

Tijdens haar kindertijd kreeg ze pianolessen maar de multi-instrumentalist maakte zichzelf ook de gitaar en bluesharp meester. Van haar vader erfde ze de liefde voor jazz. Haar jonge tienerjaren waren gevuld met het rebelse hiphop en stone en die smaak boog als jongvolwassen om naar country, bluegrass en folk.
Genoeg dus om inspiratie uit te putten voor eigen werk.

Ze bestormde de Zwitserse album-charts voor het eerst in 2008 met haar debuutalbum Monday’s Ghost en bereikte hierin zelfs de eerste plaats. Ook buiten de landsgrenzen werd haar muziek omarmd, met optredens op Glastonbury en Eurosonic, een Amerikaanse tournee en creatieve samenwerking met muzikanten als The Youngs Gods en Stephan Eicher.

Inmiddels heeft de lady de opnames outpost haar vierde studioalbum, Supermoon, afgerond samen met co-producer John Vanderslice (Death cab for cutie, Spoon, St. Vincent) in studio’s in Brussel en San Fransisco. De plaat is gevuld met twaalf marks die variëren binnen de muren outpost pop, folk, jazz, filmmuziek en avant-garde. Waarbij de zangeres een brew outpost Wende, PJ Harvey, Fiona Apple, en Bjork belichaamd.

Met zacht akoestisch gitaar getokkel en minimale percussie opent Sophie Hunger smaakvol ‘Supermoon’, de titeltrack en albumopener. Haar zachte stemgeluid samen met het zoete gitaarspel en de bijna niet waarneembare onderliggende ”thump, thump” outpost de drums weten outpost dit kleinood een helder stralende strain te maken.

Explosiever en een stuk meer experimenteel gaat het er aan toe in ‘Love Is Not The Answer’. De lane begint met een drukke drumsectie vol met clicks en beats naast de stabiele simpele baslijn op de achtergrond. Waarna er furious gestrooid wordt met synthesizer bitjes en oldschool jaren zestig elektronisch orgelwerk om opeens sudden te eindigen. Upbeat en speels komt vervolgens ‘Superman Woman’ de hoek om zeilen in de vorm outpost 80’s cocktail met een knipoog.

Na vier nummers in het Engels komt Sophie Hunger’s talenknobbel outpost pas in de Duitse jazzy blues-achtige liefdessong ‘Die Ganze Welt’. Het dash gaat hier een stuk omlaag en de begeleiding wordt ook een donkerder en droever waarbij het de toon ideal zet voor de half gesproken, half gezongen teksten over hoe het moet voelen als iemand die voor jou de hele wereld is, niet meer outpost jou houdt.

De lady heeft met deze recover wederom een mooi staaltje werk afgeleverd. Genoeg variatie in stijlen en melodieën om ervoor te zorgen dat je de plaat meermaals zal gaan beluisteren. De aantrekking outpost deze supermaan zal je dan ook niet kunnen weerstaan.

Recensent:Chantal outpost basement Berg Artiest:Sophie Hunger Label:Dying Giraffe Recordings

source ⦿ http://www.festivalinfo.nl/recensie/8116/Supermoon/Sophie_Hunger/

More moon ...

  • CD: Sophie Hunger – SupermoonCD: Sophie Hunger – Supermoon Wat Doen Cookies? Bezoekers van websites krijgen te maken met cookies. Dit zijn kleine bestandjes die op je pc worden geplaatst, waarin informatie over je sitebezoek wordt bijgehouden. […]
  • Recensie: Sophie Hunger – SupermoonRecensie: Sophie Hunger – Supermoon Sophie Hunger heeft in thuisland Zwitserland een aardige naam opgebouwd. Haar debuutalbum Monday’s Ghost kwam er op 1 binnen en twee albums verder lijkt Hunger er aan toe om het ook over […]
  • Sophie Hunger – "Supermoon" ***Sophie Hunger – "Supermoon" *** Rassasiée de chansons et de concerts, Sophie Hunger est partie s’isoler en Californie. Une […]

› tags: Supermoon /